December 2015 Groningen - Zuidlaren

De 3e etappe is weer een feit.
In de vroege ochtend eerst maar eens richting Groningen , de Afsluitdijk nog geheel in donker gehuld maar in het Friese land begint een oranje/roze zon te dagen.
Het ziet er allemaal wel erg vochtig uit.
We hebben het onderweg nog even over het weer want de weerman geeft niet zoveel goeds op voor vandaag maar naar ons eigen berekening en 't is maar net wie je gelooft ( en in deze geloven wij in onszelf) redden we het net voordat het slechte weer de provincie Drenthe bereikt.

Het rijdt lekker , niet druk op de weg en zo komen we na anderhalf uur op de Brink te Zuidlaren aan.
Waar wij van huis uit ons op allerlei gebied met vis bemoeien heerst hier het paard. Totaal anders.
Genoeg tijd voor de meegebrachte koffie met koek, pak aan te trekken , tas op orde en dan wachten op de bus die ons naar Groningen brengt.

In Groningen vanaf het station buig je linksaf en loopt eigenlijk meteen de drukte uit.
Het lijkt wel of het station aan de rand van Groningen ligt.
Als alles stil is kijken we nog even om..echt niet mooi de skyline van Groningen.
Vind het nog steeds jammer dat er zoveel lelijke hoog/nieuwbouw om het oude station staat gebouwd.
De kop omdraaien dus weer en genieten van de woonboten langs het Hoornse diep.
We meanderen zo langs de kleine vaart,  Paterswoldse meer, Nijveensterkolk met het sluisje en molentje.
Kijkend naar de roeiers die in gestaag tempo langs snuiven, het ziet er zo ontspannen uit met mooie sierlijke beweging voor gehele lijf.
En de 'woon'boten waar iedereen heerlijk voor zichzelf en zeker op geheel eigen-wijze leeft, dat is wel duidelijk.
We zuchten eens diep ..wat is het hier prachtig , mooi, ontspannen , de rust en zo glijdt het asfalt onder onze voeten vandaan.
Dat was dan ook tevens het laatste asfalt bijna van de route.
Verder na onder de snelweg door te zijn gegaan komen we in de bossen,  veengebieden en bestaat de ondergrond uit zandwegen, bospaden , brandgangen, houten vlonders die we via een andere kant moeten passeren want anders wordt het echt natte voeten.
Het is een tocht van avontuur voor de voeten. Lopen wij het Pieterpad of Pieterpoel?
Toch hebben we ook tijd om om ons heen te kijken en verbazen ons over de verscheidenheid en het totale anders als wat wij, kop van Noord-Hollanders, gewent zijn.
De vele grote vrijstaande huizen, dan weer gevoel van in oorlogsgebied te zijn ( uit de film dan want wij zijn van daarna) en om het compleet te maken vliegt er nog iets aan zwaar geschut over met ronkende motor. Dan weer in zeer idyllische plaatsjes waar de tijd heeft stil gestaan.
En de rust van wat grazende schaapjes , als of dezen er  al 100 jaar staan.
Ha een stukje asfalt ...dus even stampen om de schoenen te ontprutten, maar dat is voor korte duur want we moeten nog even hink-stap-sprongen maken om ons nog even over tractorwegen en karresporen te begeven met de kerktoren van Zuidlaren in zicht.
Dat wordt ook tijd want we zien een miniscuul zonnetje zo waterig de hoge coniferen in zakken.
Bij de auto even wat kleren, sokken en schoenen verwisseld en tijd voor een eetgelegeheid.
Oh wat zit dat lekker..en nadat we besteld hebben en nog even naar buiten kijken zien we dat het regent.
Met opgetrokken wenkbrauwen kijken we elkaar aan ..Zo dat hebben wij even getroffen!
Het weer wordt al slechter en ondertussen is het donker.
Jammer dat de dag zo kort is en alles al weer donker is, want nu zien we ook niets tijdens de terugtocht, geen route touristique meer, alleen recht tegen de harde wind in en regen op de ramen en dikke plassen op de weg.
Het is ontzettend gaan stormen, en wat een beestenweer tijdens thuiskomst..daar hadden we nou ook nooit aan gedacht.
Wat hebben wij het getroffen met het weer vandaag, en met de rest ook trouwens.
Prachtige dag! en de volgende datum is weer geprikt.