Onze 7 de etappe was pittig 
We wilden 7 en 8 doen , maar door omstandigheden kwamen we dag 1 al erg laat aan in Coevorden...dan nog met openbaar vervoer een omslachtig stuk richting Sleen en dan nog 20 km lopen....
De omstandigheden waren dat ik snachts al zeer vroeg uit de veren was en dan s'middags om 3 uur nog eens aan een tocht van 20 km beginnen , leek me niet echt een strak plan.
Maar we waren heerlijk weg....
Dus toch de wandelschoenen aan en Coevorden verkennen, het was tenslotte veel groter dan wij aanvankelijk dachten.
Kaartje bestudeert en aan de hand daarvan zelf een route'tje' ( lees roetutje) gemaakt.
Oeps wij verdaagden al snel de winkelstraat in en tja ...verkocht.
Winkeltje in en winkletje uit, heerlijk op het plein een terrasje gepakt en lekker uit eten geweest.
Tjeetje wat een dag ...wie doet ons wat! 
Op naar ons logeeradres...spannend.
Wij werden hartelijk ontvangen, even de spullen naar de slaapgelegenheid gebracht en werden door de gastvrouw om de koffie gevraagd.*
 Dan doen we ...het was een welgemeend aanbod en wij willen weten bij wie we slapen en de gastvrouw wil natuurlijk weten wie ze in huis heeft.
Met nog een mede-slaper werd het een heerlijk bakje koffie met de nadruk op heerlijk in elke zin van het woord.
Er werden her en der wat openhartige zaken besproken en eerlijk en oprecht.
Het deed ons allen goed .
Hoe kan je zomaar in zoiets terecht komen.
En niet te vergeten , het ging allemaal zo ontspannen, vanzelf.
Doe maar gewoon net als dat je thuis bent...daar was geen woord teveel voor gezegd want dat gevoel was er ook meteen!
 
De volgende dag op pad voor onze 7e etappe van Sleen naar Coevorden.
De vrouw des huize heeft ons naar Sleen gebracht en dan toch maar op pad...met de nodige stof tot nadenken met vooral positiviteit voorop! 
Ik hou ervan! 
De route Sleen-Coevorden is er eentje van lange rechte einden maar toch ook weer afwisselend.
Wij waanden ons in het buitenland want dit landschap kennen wij helemaal niet,  ons voormalig eiland Wieringen ziet er geheel anders uit.
Maar zowiezo buitenland want de telefoon gaf ook te kennen...Welkom in Duitsland.
Onderweg nog even opgestoken voor koffie met uiteraard wat lekkers, maar geen appelgebak (dat weten we nu wel) 
De serveerster had voor ons "gebakan'nplak"
Ik verstond haar echt niet en ik keek waarschijnlijk heel verbaasd en daardoor schoot zij in de lach.
Ze kon van het lachen het mij ook niet meer uitleggen.
Ik zeg: "Doe er maar 2 ...we zien wel", wij lusten toch alles.
Het bleek een plak cake te zijn met creme ertussen en marsepein eromheen.
Smaakte uitstekend bij de heerlijke koffie.
We hebben samen met de serveerster er nog smakelijk om gelachen.
Ze legde het allemaal uit hoe dit tot stand gekomen was , dit gebak maar voor deze plak wisten ze geen naam.
Ik zou het gewoon "gebakan'n'plak" blijven noemen en ook zo snel zeggen, serveerster van Boerhoorn te Dalerveen.

We hebben de route volbracht...genoten van onze gastvrouw Wil Hutten, van onze mede slaper, de gezelligheid vooral.
De enorme luchten waarvan de buien gewoonweg bij ons wegdreven...
De luchten en wolken van Helga, onze weervrouw, de lol en het samen zijn met elkaar.
Bij "thuiskomst" waar onze auto stond , de gastvrouw nog even gedag gezegd...en zij zwaaide ons uit.
Heerlijk...nog zo'n 200 km rijden met van alles wat nog even voorbij komt aan gedachten.
Waren weer 2 Topdagen.
Snel samen weer nieuw data bespeken voor de volgende etappes! 

* W.Hutten te Coevorden ( Vrienden op de fiets)