November 2016 Coevorden-Hardenberg

Na lange tijd (juni 2016) kunnen we het Pieterpad weer oppikken.
We hebben er beiden enorm veel zin in want we weten wat "het pieterpad-gevoel" inhoud.
Gestart in Coevorden waar we van logeeradres naar het station rijden, daar de auto parkeren en op route.
Beiden met een dikke glimlach , we zijn er weer een beetje opgetogen van!
We lopen eigenlijk zo Coevorden uit, de natuur in.
Veel grasland, sloten, aangelegd stuk groen waar mijn oog in foto-detail schiet door de pluimen, bladeren, paddenstoelen, eikels, uitgebloeide struiken geheel in herfststijl en herfstkleur. Wat is dit mooi. Grijze lucht erachter, minder mooi voor ons maar prachtige achtergrond voor foto's.
Dan onder de 'Drenthse Poort' door en verder over zand en graspaden en akkerland.
Aangekomen in Gramsbergen eerst maar een heerlijke warme chocomelk en oeps ...daar gaan voor mede café gebruikers 3 heerlijke puntzakken vlaamse frieten voorbij geserveerd in een bierpul.
Wij hebben aan een blik van elkaar genoeg en ook meteen maar besteld.
Schandalig eigenlijk, zeggen we lacherig, want bij ons formidabele logeeradres waar we de vorige avond gearriveerd waren, ontvangen met een heerlijke ovenschotel, wijn,  koffie, en leerzame gesprekken, een heerlijk bed, fijne douche en enorm ontbijt met vervolgens nog koffie en weer heerlijk in de levenservarings-gesprekken.....zitten we dan om 10 voor 12 in deze brouwerij weer aan de Vlaamse Frieten.
Vooruit we zijn uit ! Gewoon omdat het kan! 

Toch geen lange pauze want we popelen om weer verder te lopen.
We duiken weer in de mooie herfstkleuren van bruinen en oranjen.
Ondertussen links grillige luchten in grijstinten maar vanaf rechts  komen de blauwen! 
Het wordt nog prachtig weer en zelfs de zon er nog bij.
We genieten van de grote soms rietgedekte boerderijen, de mooie bomenlanen, wat doldravende paarden, schapen met natte vacht en stel  ons-lodderig bekijkende herkauwende koeien en de keurig onderhouden oranje heggen.
Een plaatje.
We worden van alle kanten in het meest kleine detail verwent.
Als je dit alles maar wilt zien en benoemen heb je het nog behoorlijk druk onderweg.
En dan sluipen we zomaar Hardenberg weer in.
Ons eindpunt: waar we ontvangen worden door gezang van kindertjes voor Sinterklaas en de zwarte pietermannen.
Wij gaan er toch maar met een bocht omheen, wij willen de rust en de rustige beelden van vandaag graag nog even vasthouden.
Terug naar Coevorden met de trein uit het raam turend omdat we de route nog even terug willen ontdekken.
Dan in de auto en een rit van 2,5 uur naar huis.
Lang genoeg om alles nog woordelijk te herhalen want buiten is het ondertussen behoorlijk donker geworden.

Wat een tocht!